چرا بعد از کنکور ؟!

همیشه به داشتن استرس تو خانواده و دوست و آشنا معروف هستم ولی به نظر خودم ان قدرام شدید نیست که این و اون من جمله عمه ی عزیزم بزرگ جلوهش می دن ، همیشه نیم ساعت قبل از امتحان استرس منو می گیره که همراه با دل پیچه ی شدید هست و همین که را بیفتم برم به امتحان تموم میشه و سر امتحان هم اگه حتی هیچی هم بلد نباشم اصلا عین خیالمم نیست ولی اصلا قبل کنکور استرس نداشتم و شب قبلش مامانم با زور ساعت 10 خاموشی داد که باید بخوابی منم رفتم مثل بچه ی آدم خوابیدم ( البته ساعت 5/11 خوابم برد !) تا صبح هم تخت خوابیدم اصلا هم کابوس مابوس ندیدم ، صبح هم یه ربع مونده بود به 6 بیدارشدم و ساعت و خاموش کردم 10 دقیقه دیگه خوابیدم ! حالا جالبش این جاس که دو روز قبلش عمه م زنگ زده بود که حاجیه از غذا نیافتاده !!!
و اما چشمتون روز بد نبینه الان ان قدر استرس دارم ! گفتم کنکور می دم یه آب خوش از گلوم پایین میره ولی نه ! نمیشه ، تو دلم انگار دارن رخت می شورن ! شبام تا دلتون بخواد خواب های قشنگ کنکور رو می بینم در مدل های مختلف ! بچه های سال قبل بیچاره ها می گفتن بدبختی بعد کنکوره ولی من بهشون می خندیدم !
نمی دونم شما ها می فهمین یا نه ؟! ولی خیلی استرس بدیه همش تو فکر اینم که رتبم چند میشه ، البته من خودمو آماده کردم که پشت کنکور بمونم و دلیلش هم اینه که فقط دوست دارم پزشکی قبول بشم و مهمترش این که وقتی داشتم کنکور می دادم متوجه شدم که همه ی سوالای کنکور رو حتی ریاضی رو ( انصافا 20 از 30 رو دیگه بلد بودم !) بدون استثنا ( مخصوصا اختصاصی ها ) بلد هستم و فقط زمان بود که دست و بالم رو بسته بود و وقتی میدیدم منی که توی شیمی این همه تسلط داشتم و تو کنکور آزمایشی همیشه تو شیمی 1 بودم دارم سوالا رو از دست می دم ( نه این که بلد نباشم زمان نداشتم ) واقعا اون جا اعصابم داغون شده بود و با خودم تصمیم گرفتم که یک سال دیگه هم بمونم .
تو خونه هم همه اصرار دارن که درصد هاتو در بیار ببینیم چقد زدی ولی هر چقدر می کنم نمیتونم !
خلاصه کلام این که گفتم یه خرده این جا بنویسم شاید دل صاحاب مرده آرام بگیره !